Tematem tego krótkiego tekstu będzie ozon zwany r

kłada się z trzech atomów zamiast dwóch.
Niewielu ludzi jest świadomych tego, że ozon ma bardzo silne właściwości toksyczne. Z tego też powodu używa się go do dezynfekowania wody. Najczęstszym skojarzeniem z ozonem dla większości ludzi jest tak zwana warstwa ozonowa atmosfery ziemskiej. Trójatomowe cząsteczki tlenu, które się w niej znajdują pochłaniają znaczną część światła nadfioletowego, które dociera do naszej planety z gwiazdy macierzystej. Gdyby nie jej iozonstnienie, życie na Ziemi nie mogłoby istnieć w obecnej formie.

Ozon w standardowych warunkach ma postać gazową i niebieską barwę. Jego gęstość jest dość znacznie większa od gęstości powietrza. Skrapla

również czasami trójtlenem. Jest to relatywnie rzadka alotropowa odmiana powszechnie występującego na naszej planecie tlenu. Cząsteczka ozonu różni się od zwykłego kwasorodu tylko tym, że ssię w bardzo niskich temperaturach. Aby ozon przybrał formę ciekłą przy ziemskim ciśnieniu atmosferyczny konieczne jest obniżenie temperatury otoczenia poniżej stu jedenastu stopni Celsjusza.
Mało znanym faktem jest to, że ozon powstaje ze zwykłego dwuatomowego tlenu podczas elektrycznych wyładowań. Nie jest to oczywiście jedyna możliwość jego otrzymania, ale na pewno najbardziej efektywna i najczęściej spotykana. Wykorzystują ją między innymi generatory ozonu, które produkuje się na coraz większą skalę. Ozon ma bowiem bardzo liczne i różnorodne zastosowania. Używa się go chociażby do utleniania paliwa rakietowego.

Omawiana substancja została odkryta w połowie dziewiętnastego wiekozonu przez pewnego niemieckiego chemika. On też nadał jej utrzymującą się do dzisiaj nazwę, która pochodzi z języka greckiego i oznacza coś o bardzo intensywnym zapachu.
Ozon bardzo zainteresował innych badaczy. W kolejnych latach opracowano jego wzór i opisano właściwości chemiczne. Dokonano także skroplenia i zestalenia ozonu. Uzyskano postać krystaliczną dzięki temu, że schłodzono trójtlen w bardzo zimnym ciekłym wodorze.